images                                   DS1                                       IMG 02

 

 

Resul SHABANI

 

PËRSIATJE TRI DITË PARA VJESHTE

Derisa unë ngrys ditëvjshtën e vakët
Te këmba e urës së ujit,
Urës me dërrasa të çara
Prej marrëzie, prej mërie - xhelozie,
Urës me parmakë dafine
Prej mirësie, prej bukurie - dashurie,
Mbi të cilën shkel këmba jote e bukur,
Nën të cilën noton krahu yt - flutur;
Ti shpërndan mjegullën e dendur,
Prej portretit tim të venitur.
Po ti, sirenë vale, zanë dallge, orë liqeni
Ti, nuse nuri, nuse syri, nuse zhuri;
Ç'kërkon në varfërinë time
Më të varfër se varfëria?
Derisa ti mbjell luleborën
Në shpirtin tim të shkretuar,
Sjell fllad pranvere
Në vjeshtën time të vonuar,
Unë s'jam i zoti të të fal
Asnjë ëndërr për ta ëndërruar,
Asnjë shpresë për ta shpresuar,
Veç një tufë rrezesh të krijoj,
Që as dritën s'e ndriçojnë,
As terrin s'e zbardhëllojnë
Dhe një qiri të ndezë me lutje Shën Mërisë
Syri i keq mos të të shohë, sy i keq i xhelozisë.

Strugë, 18. 09. '12

 

Ресул ШАБАНИ

РАЗМУСЛУВАЊЕ ТРИ ДЕНА ПРЕД ЕСЕНТА

Додека јас го поминувам млакиот ден
Кај подножјето на мостот од вода,
Мостот со изветвени штици
Од лудост, од омраза - љубомора,
Мостот со ограда од ловорика
Од добрина, од убавина – љубовта,
На која гази твојата убава нога,
Под која плива твојата пердув рака,
Ти ја растураш густата магла,
Од мојот свенат портрет.
Туку ти, сирено од далга, езерска самовило;
Ти невеста од светлост, невеста од тага, невеста од пламен;
Што бараш во мојата сиромаштија
По сиромашна од сиромаштијата?
Додека ти ја садиш темјанушката
Во мојата опустошена душа;
Додека ти носиш пролетен веј
Во мојата задоцнета есен,
Јас не сум кадар да ти подарам
Ниту сон за сонување
Ниту надеж за надевање.
Само букет зраци да создавам,
Кои што ниту светлината ја осветлуваат
Ниту ноќта ја разденуваат;
И свеќа да запалам при Света Марија
Од лошото око да те чува
Од лошото око на љубомората.

Струга, 18. 09. '12